Hechting bij adoptiekinderen

Adopteren is...
Gelukkig zijn om het geluk van anderen
snappen dat iedereen graag de nieuwe spruit wil zien
begrijpen dat iedereen graag meteen het jonge wonder wil omhelzen
inleven dat iedereen graag het nieuwe mensje wil vastpakken
je realiseren dat iedereen haar het liefst van al meteen eens wil oppakken

assertief zijn
voorzichtig vertellen dat ze eerst haar gezinnetje wil leren kennen
een manier zoeken om dit oma's, opa's, familie, vrienden uit te leggen op een simpele manier
heel voorzichtig proberen te verwoorden dat hechting belangrijk is, eerst met de ouders
en dat oppakken door anderen, hoe graag ook, iets is voor heel binnenkort
zonder misverstand, want ze wil iedereen van heel nabij leren kennen

genieten
genieten van alle aandacht en speciale interesse
genieten van de steun, hulp, hartverwarmende woorden
genieten van het nieuwe leven, voor iedereen
genieten van de reis die achter de rug is, én de tocht die nu begint

hopen
hopen dat iedereen de bijzondere start een beetje begrijpt
hopen dat iedereen even intens kan genieten van de aanblik op zich
hopen dat dit niet wordt opgevat als 'moeilijk' of 'speciaal'
hopen dat iedereen ook wegsmelt, gewoon door haar te zien

dromen
dromen van een toekomst met veel fijne vrienden, ook voor de nieuwe spruit
dromen dat ze opgroeit tussen vele boeiende mensen
dromen dat ze in haar leven ontzettend veel geknuffeld zal worden en knuffels zal geven
dromen dat ze omhelsd zal worden en innig omhelzen
dromen dat ze veel liefde krijgt en geeft
van iedereen die haar op haar pad tegen zal komen

---------------------------------------------------------------------------------------

De afgelopen periode hebben wij ervaren hoe jullie allemaal met veel enthousiasme en belangstelling meeleven. Dit doet ons echt goed en geeft ons het geweldige gevoel dat ons kindje niet alleen bij ons, maar ook bij onze familie en vrienden meer dan welkom is.

Op 07 september 2006 ontvingen wij het voorstel van onze dochter XUAN . Op 4 november 2006 hopen we af te reizen naar China om haar in onze armen te sluiten. Niet alleen voor ons, maar vooral voor XUAN, zal de wereld compleet op z'n kop staan. Zij zal niet weten wat haar overkomt en we willen dan ook rustig de tijd nemen om aan elkaar te wennen. Jullie kunnen ons helpen om XUAN te leren dat vanaf dat moment wij haar mama en papa zijn.

Wat moet groeien tussen ons is een hechte band. Het is van belang dat alleen wij haar de eerste maanden verzorgen, knuffelen en eten geven. Dit lijkt een onnatuurlijke situatie, maar anders dan bij een biologisch eigen kind, zal zij moeten leren wie haar ouders zijn. Wij willen ons graag houden aan de adviezen die wij van de deskundigen gekregen hebben. Het zal XUAN een veilige en vaste basis voor de toekomst geven. Zij leert op deze manier dat ze bij ons hoort en dat wij er onvoorwaardelijk voor haar zullen zijn. Vanuit die veiligheid kan ze de rest van de wereld gaan verkennen en contacten met anderen aangaan.

Als XUAN niet leert een vertrouwensband met ons aan te gaan, kan dit voor haar op latere leeftijd nadelige gevolgen hebben. Wij begrijpen dat dit geen gemakkelijk verzoek zal zijn, maar omwille van haar toekomst rekenen we op jullie begrip en medewerking. XUAN zal vanzelf aangeven wanneer ze eraan toe is om anderen dan ons, in haar wereldje toe te laten.

Natuurlijk kijken wij wel uit naar het moment dat jullie ons zullen komen opzoeken!
Dank voor jullie begrip
Christine en Carl

Veilige hechting daar draait het om!

Er zijn 3 hechtingsvormen.

  • Veilige hechting
  • Angstige hechting
  • Vermijdende hechting

75 % van alle kinderen vertonen veilige hechting. Deze kinderen gaan bijvoorbeeld gewoon door met spelen als een van de ouders de kamer verlaat. Dit in de wetenschap dat ze erop kunnen vertrouwen dat deze ouder ze niet achter zal laten en terug zal komen.

Normaal gesproken hebben kinderen hierop leren vertouwen, in situaties met verlieservaringen kunnen kinderen hierin voor hun gevoel bedrogen uitkomen. Bijvoorbeeld bij een overlijden van een van de ouders op jonge leeftijd. Dergelijke verlieservaringen zijn voor jonge kinderen erg traumatisch. Adoptiekinderen hebben een dergelijke verlieservaring op jonge leeftijd al minstens 1 of 2 keer bewust ervaren.

  • De eerste keer toen de biologische ouders hen te vondeling hebben gelegd, ze hun vertrouwde omgeving moesten verlaten.
  • De tweede keer op het moment dat de (vaste) verzorger of pleegouders hun uitzwaaien om met hun adoptie ouders mee te gaan, waarbij ze tevens alles wat hen vertrouwd en bekend voor kwam wederom achter moeten laten .

Dit alles maakt de kans groot dat adoptiekinderen op hun hoede zijn en bijvoorbeeld eerst de kat uit de boom willen kijken en dit zal zich uiten in vermijdende hechting, of zich juist als aan een strohalm vastklampen aan de nieuwe adoptie ouders in de vorm van angstige hechting. Beide situaties zijn niet goed voor een kind. Het kind moet opnieuw leren er op te kunnen vertrouwen dat zijn nieuwe ouders er zijn en als ze weggaan weer terug komen.

Help ons dit te voorkomen:

- onveilige hechting
ontstaat wanneer het kind niet altijd van zijn verzorgers op aan kan. Te weinig aandacht en zorg in de vroege kinderjaren kunnen de basisveiligheid en het basisvertrouwen van het kind in de weg staan. Het zal zich niet veilig kunnen voelen en minder vertrouwen in verzorgers krijgen en zich minder of angstig gaan hechten.

- klampgedrag
Sommige kinderen voelen zich zo onveilig dat ze hun ouders niet durven loslaten uit angst deze te verliezen. Ze vertrouwen er niet op dat de ouder weer terug zal keren. Ze maken geen contact met andere kinderen of volwassenen en klampen zich soms letterlijk vast aan de ouder en lopen deze de hele dag achterna.

-allemansvriendje
Andere kinderen gaan alleen maar oppervlakkige contacten aan omdat ze zich onveilig voelen. Ze maken wel gemakkelijk contact met iedereen, maar maken daarin geen onderscheid tussen buurvrouw of ouders. Ze kunnen geen intieme relaties aangaan. deze kinderen durven geen nabijheid te zoeken, zijn niet gewend om getroost of aangehaald te worden en zullen dit ook steeds proberen te vermijden. Ze durven hun gevoel niet te laten zien en sluiten zich hiervoor af door hard te zijn voor zichzelf en hun omgeving. Deze kinderen lijken heel zelfstandig, maar dit is schijnzelfstandigheid gebaseerd op angst.