|
|
Maandag |
Dinsdag |
Woensdag |
Donderdag |
Vrijdag |
Zaterdag |
Zondag |
In het rood cursief kan je de PLANNING lezen, en iedere dag wordt dit aangevuld met een verslagje en/of foto's.
Brussel - Helsinki: 11u40 - 15u15.
Helsinki - Beijing: 17u50 - 7u35 (dan is het zondagochtend).
Alles rustig begonnen. Situatie volledig onder controle en zeer tijdig ingecheckt voor de vlucht naar Helsinki. Goede vlucht trouwens.
Daar aangekomen om vast te stellen dat de vlucht naar Bejing 3,5 uur vertraging had. Is uiteindelijk 4,5 uur geworden. Op zich niet zo erg, ware het niet dat daardoor onze aansluiting met Nanchang onhaalbaar werd ... Stressen!!! Om dan nog te horen dat er wellicht geen plaats was op andere vluchten naar Nanchang.
Aankomst in Beijing om 7u35.
Beijing - Nanchang: 11u30 - 14u00.
Transfert naar Hotel Jinfeng.
Om 17u00 ontmoeten wij onze dochtertjes!!!
Dus met veel vertraging en een dag later (vlucht + 7 uur tijdverschil) aangekomen. Een vlucht om nooit meer mee te maken. Laatste uur werd menig kotszakje gevuld. Wij hadden daar gelukkig geen last van, maar wel wat schrik gehad. En dan... weet je wat een hectische toestand is? Wij dachten dat we dat wisten. Tot vandaag!!! Nu weten we echt wat hectisch is. In Bejing stond ons een escorte van begeleiders op te wachten die ons op 40 minuten door alle controles geloodsd hebben. Speciale loketten en controleposten werden exclusief voor ons geopend. De luchthaven van Bejing werd in functie van ons georganiseerd. Ondertussen hadden ze die binnenlandse vlucht een uur aan de grond gehouden voor ons. 4,5 uren vertraging op een mum van tijd bijna helemaal goedgemaakt.
In Nanchang aangekomen en opgewacht door 3 Chinese begeleiders waaronder Gu Wanyu. Luchthaven buiten, de bus op richting CCAA (Chinese Center for Adoption Affaires). Op een loopje daar naar binnen want het was na 5 uur en de werktijd zat er op. 11 kleine chineesjes werden in de armen van de ontroerde ouders gedropt. Een foto met huilend kind en dan weer snel naar buiten. Morgen terugkomen voor de papieren!
Dit doet wat met een mens. Moeilijk te beschrijven, maar onwaarschijnlijk mooi!!!
Daarna opnieuw de bus op naar het hotel, maar nog niet naar de kamer. Eerst verplicht avondmaal, dan een hele papierenwinkel in orde brengen ter voorbereiding van morgen, dan op zoek waar de bagage ergens was afgezet. Rond 21 uur op de hotelkamer geraakt.
De eerste traantjes van Xuan waren al snel opgedroogd en er kon al een profijtig glimlachje af (alle, zo wilden we het graag interpreteren). Het klikte voor ons meteen. Dit is wat we gewild hebben. Weg twijfels, weg paniek. We hebben een dochter en ze is meteen ook echt ONZE dochter. Tranen van geluk, emotie,... Gedachten ook bij de biologische moeder. Zij hoopt zeker op een gelukkige toekomst voor haar kind waar ze onmogelijk zelf kon voor instaan. We zullen haar niet ontgoochelen!
Nu even bekomen van alle emoties en even genieten van elkaar. Morgen vroeg weer dag voor nog een aantal verplichtingen.
 |
|
 |
Adoptieformaliteiten op de CCAA van Jiangxi.
Naar de notaris.
Xuan gisterenavond in onze armen in slaap gevallen en deze morgen om 06u30 pas wakker geworden. De eerste "normale" dag begint rustig. We moeten ons wel wat organiseren. Da's even wennen. Papflesjes, badje, kindje klaarmaken,... en dan wij nog. Tijdens ontbijt vastgesteld dat ze 's morgens gerust wat rijst lust met groenten. Liever dan dat papje eigenlijk.
Daarna tegen 9 uur naar de CCAA, papieren, geld, foto's, wachten,... en beloven dat we haar nooit zullen verlaten of mishandelen, een goede opleiding zullen geven,... Daarna naar de notaris voor dezelfde beloftes. Dan met de ganse bus Belgen naar het warenhuis. Waren we daar een bezienswaardigheid!!!
Xuan is zeer rustig en laat zich alles welgevallen. Eerste echte lachjes naar ons zijn ondertussen een feit. Het vertrouwen groeit langzaam. Nog wat onwennig en een vragende blik maar beetje bij beetje beter.
Het verslag dat we vooraf opgestuurd kregen was wel vrij optimistisch opgesteld. Ons meisje is nog wat slapjes, maar dat komt wel in orde. Ook de maten en gewichten hebben we wat verkeerd ingeschat. Ze is wel 13 maand, maar in de kleertjes van 1 jaartje kan ze gerust rondzwemmen. Thuis groeimelk geven zeker?
Het is nu 3 uur in de namiddag en ze slaapt wat.
 |
|
 |
Verder een rustige namiddag en avond gehad. Nog wat rondgewandeld in Nanchang en een flinke dosis uitlaatgassen naar binnen gewerkt. Na het avondeten hebben enkele van onze chineesjes wat met elkaar gespeeld. Rond half 10 nog een papflesje voor Xuan en ze heeft opnieuw geslapen tot 8 uur de dag nadien (dinsdag dus). Zaaaaalig!!!!
Inkopen doen voor de kinderen.
Ja, het is een goed slaperke, ons Xuanneke.
Dag op een laag tempo gestart vanmorgen. Tijd genomen om wakker te worden en lang van ontbijt genoten. Pasfoto's laten nemen van de kindjes voor de shengen visa en de ambassade. Daarna een lange wandeling met een deel van de groep. Rustiger oorden opgezocht door een park aan de oever van de rivier.
Het is hier schitterend weer. Zo'n 25 graden en zonnig.
Daarna middageten en middagdutje voor moeder en kind. Papa de stad in op verkenning en ook wat boodschappen gedaan!
Daarna op zoek gegaan naar de vindplaats van Xuan. In de buurt van het hotel is een klein winkeltje waar de eigenaars alle kranten bijhouden. Een tip van Geert en Lieve, waarvoor onze dank. Wanneer een kind als vondeling is aangetroffen, moet dat gedurende een tijd in de krant verschijnen. Daarbij staat dan een fotootje als pasgeborene en een beschrijving van de vindplaats. En, ja... het is gelukt. Een kopie van de krantenpagina en een knipsel uit de originele krant. Ze werd gevonden aan de uitgang van het stadshospitaal van Jiang Gang. Ze had zwart haar en een rond gezicht (welke Chinees niet?). Echt blij met dit aandenken. Daar word je even stil bij moeten we eerlijk toegeven. Er gaat zoveel door onze hoofden!!!
Nog meer emoties? De ganse dag door als je wilt...
Stapje voor stapje het vertrouwen proberen te winnen van dit kindje. Het is een boeiend proces. Beetje bij beetje voelen we dit beter gaan. Het hechtingsproces komt voelbaar op gang. Ze trekt wat meer naar de mama, wellicht omdat ze gedurende haar eerste levensjaar bij een pleegmoeder werd grootgebracht. Er was geen vaderfiguur in huis, de vrouw leeft alleen. We vangen dit op door exclusieve papa-momentn in te lassen. Het badje 's avonds, wat ze heel graag doet. En het flesje 's morgens...
We stellen vast dat ze geen speelgoed kent en dat ze op haar 13 maand eigenlijk nog niet kan kruipen, totaal geen benul van. Enkel zitten en rechtstaan met wat steun. Er zal nog wat werk aan zijn om de achterstand op te halen. Maar alles op zijn tijd.
Het was voor ons meisje ook wel een beetje een verdrietige dag, een beetje triest. Het roept vragen op. Wat gaat er in dit kind om? Is dit haar manier om de veranderingen te verwerken? Het maakt ook ons - vooral de mama - een beetje triest. Doen we alles wel goed? Hoe kunnen we haar het beste helpen?
Maar één ding weten we zeker. Dit willen we nooit meer missen. Christine is op twee dagen een echte mama. Ik (Carl) weet al hoe fijn het is om papa te zijn. Ook deze keer weer. Na een schitterende zoon, een bloem van een dochter! Wat moet een mens meer hebben?
Het is nu 22.30 uur en voor ons tijd om te gaan slapen. Ja, wij hebben een zwaar gezin hé ;-)
Voor jullie is het pas 15.30 uur.
Veel groeten aan iedereen. Dank voor de fijne berichtjes in het gastenboek. Dat worden mooie herinneringen voor Xuan. Het mee(be)leven op het thuisfront doet ons echt goed. Zoveel warme mensen rond ons!!!
Wie het gastenboek wat TE publiek vindt, mag ook iets sturen naar carl-chrisje@hotmail.com maar het is mogelijk dat we die berichtjes pas beantwoorden als we opnieuw thuis zijn he.
Morgen misschien nog wat fotootjes.
Groetjes van Christine, Carl en Xuan
Wandeling door de stad.
Alweer een schitterende nachtrust vor Xuan. Tot 7.00 uur geslapen. Vandaag wel goed gezind opgestaan. Ze heeft duidelijk een betere dag dan gisteren. Ook alweer wat opener naar papa. Maar mama blijft de dikste vriend met grote voorsprong.
Xuan kan precies elke dag wat meer. Ze wint duidelijk aan vertrouwen en wordt steeds actiever. Ze weet ondertussen ook wat aandacht is. Krokodillentranen zijn haar niet vreemd als onze aandacht even naar iets anders gaat. Deze middag een overwinning van ons toen we haar voor een middagdutje te slapen legden en de dringende vraag voor aandacht weer opkwam. We hebben ze 5 minuten (hoe lang kunnen 5 minuten duren!) laten wenen en ze viel vanzelf in slaap. Kan belachelijk klinken, maar wij vonden het een overwinning.
Deze morgen een uitstap naar bezienswaardigheden. een Chinse tempel en een klooster. Maar dit kan ons minder boeien dan tijdens een echte vakantie. We krijgen uiteraard de nieuwe en mooie dingen te zien. De weldaden van de communistische republiek, weet je wel!
Nog veel leuker zijn onze eigen uitstapjes in de stad hier met veel vriendelijke interesse naar ons en onze dochter. Op een moment stonden er wel 30 moeders en kinderen rond ons gedrumd. Maar allemaal zeer vriendelijk. Echt jammer dat we niet kunnen communiceren met de mensen hier. Maar geen woordje Engels. En voor ons is Chinees.... ja Chinees he!
Straks met alle families rond de grote rijsttafel.
Vandaag kunnen regelen dat we morgen met 3 papa's naar de vindplaats van onze dochters kunnen gaan. Allen op een verschillende plaats maar in de buurt van Feng Cheng, een dikke 2 uur met de auto. De andere 8 kindjes komen van een plaatsje dat zo'n 500 km van Nanchang ligt en dus moeilijk te overbruggen afstand. Zal zeker een appart gevoel geven... We vertrekken morgenvroeg om 8 uur. Dan liggen jullie juist in bed.
 |
 |
 |
 |
 |
Een wandeling maken in het park van BaDaShanRen.
Adoptiepapieren afhalen.
Zoals afgesproken deze morgen met de andere papa's, Walter en Patrick, op zoek naar de vindplaats van onze dochters. Drie verschillende plaatsen in hetzelfde stadje. Een minibusje met chauffeur gehuurd voor de verplaatsing. Samen met meneer Li-Yu onze begeleider. Zonder hem was dit een zeer moeilijke opdracht geweest.
Heel wat nuttige info kunnen vinden om de stukjes van de puzzel bij elkaar te brengen. Naam van het stadje, straatnaam, hospitaal,... en van alles foto's. In het dossier van de notaris staat ook de naam van de persoon die haar gevonden heeft en de woonplaats ervan. Leuke herinneringen voor haar.
Ondertussen gingen de mama's en enkele andere koppels nog eens op stap. Het park en de winkelstraat waren deze keer aan de beurt.
Om 17.00 uur de documenten van de notaris naar de FCA in Brussel doorgefaxt. weer een stapje verder in de papierenwinkel.
Xuan een normale dag vandaag. Een beetje lastig met momenten, maar we zoeken nog wat naar het ritme van eten, slapen, spelen,... En hier is daar moelilijk structuur in te krijgen. Dat lukt zeker eens we thuis zijn!
Morgen om 9.30 uur weer verzamelen om de identiteitskaarten van de kinderen af te halen bij de politie.
Groetjes aan iedereen.
Christine, Carl en Xuan
 |
 |
Spelen met de andere kindjes |
 |
 |
Vindplaats van Xuan |
 |
 |
Paspoorten van de kinderen ophalen bij het politiebureau.
Invullen van de Shengenpapieren.
Hallo thuisfront.
Xuan deze nacht 1 keer wakker geweest rond 4.00 uur, maar daarna alweer rustig verder geslapen tot 7.30 uur. Daarna rustig ontbijt en naar het politiebureau voor de paspoorten van de kinderen. Daarna bezoek aan een boedistische tempel. Echt heel mooi. Nog een wandeling door - deze keer weer een ander - park. Nog een winkel van Chinees porselein bezocht.
Een gevaarlijke bedoening met al die kinderen. Maar alles zonder kleerscheuren verlopen.
Rond de middag om foto's geweest van de wegwerpcamera die we vooraf opstuurden naar het weeshuis met de bedoeling om foto's te hebben van de omgeving waar Xuan opgroeide. We hebben meer dan 20 foto's met wellicht de pleegmoeder daarop. Gouden info voor Xuan later. We hebben nu wel de cirkel rond, wetende dat dat ene stukje - de natuurlijke moeder - ontbreekt, maar toch onmogelijk te achterhalen is.
In de namidag dan weer die paspoorten doorgefaxt naar het FCA in België. Altijd wel een hele bedoening en het organisatietalent van onze begeleider, meneer Li Yu, kan nogal stresserend werken. Maar het is allemaal met de allerbeste bedoelingen en uiteindelijk komt alles dan wel in orde.
Verder is het hier genieten. Elke minuut van de dag! We hebben een schat van een dochter. Het is wellicht niet voor iedereen even interessant, maar we weten dat hier een aantal kandidaat adoptieouders meelezen die straks naar China vertrekken. We beschrijven wat onze ervaring is en die vergelijkbaar is met enkele andere kopels van onze groep.
- Toen we Xuan de eerste dagen bij ons hadden kon/wou ze niet aan het papflesje zuigen. Geen zuigreflex te bespeuren. Nu neemt ze met beide handjes de fles en brengt deze zelf naar haar mondje.
- Ze beet niet op haar eten en een koekje daar wist ze niet goed weg mee. Nu moet je zien hoe ze zelf haar koekje naar binnen werkt.
- Ze kon helemaal niet alleen recht komen als ze op haar rug lag. Nu komt ze vanzelf recht en met wat steun trekt ze haar recht en zet ze stevige stapjes.
Dit heeft alles te maken met het herwinnen van haar eigen zelfvertrouwen. Wellicht kon ze die dingen reeds eerder, maar had ze een terugval door de veranderingen in haar wereldje.
Eerst kreeg de mama haar volle vertrouwen. We hebben niets geforceerd. Maar door voorzichtige spelletjes waabij de papa betrokken was, leerde ze ook hem vertrouwen en ondertussen zijn die twee ook even dikke vriendjes.
Je kunt niet geloven hoe mooi het is om dit te beleven. Moeilijk in woorden te beschrijven.
Morgennamiddag vliegen we naar Bejing. Toch weer een stapje dichter bij huis, waar iedereen ongeduldig wacht. Wij ook om onze dochter te laten zien.
Vertrek naar Beijing. We komen daar om 17u20 aan en worden dan naar hotel Best Western gebracht.
Rustige voormiddag met uitgebreid ontbijt en dan inpakken. Daarna wandelingetje door Nanchang en rond de middag vertrokken naar de luchthaven van Nanchang. Een uurtje met de bus. Eens op de luchthaven gingen weer alle deuren voor ons open. Meneer Li Yu loodste ons door de Check inn, douane, pascontrole, ... alles op een minimum van tijd.
Alle elf de kindjes voor het eerst op het vliegtuig naar Bejing. Was dat daar met momenten een Chinees concert. Maar die van ons de rust zelve. Ze had dan ook onderweg en op de luchthaven 1.5 uur geslapen in papa's armen.
Dan van de luchthaven naar het hotel in Bejing. Weer wat papierenwerk en nog een aangenaam diner. Hier in Bejing wel een stuk kouder (rond de 10 graden). Verder alles ok!
Wandeling naar de vlooienmarkt van PanJiaYuan.
Er komen alweer papieren op de proppen. Nog een formulier voor de FCA (België). We ondergaan dit alles zonder veel problemen. Na het ontbijt al een uurtje op verkenning in Bejing met ons drietjes. Een totaal verschillend beeld dan Nanchang. Een stad van maar even 12 miljoen inwoners en daar bovenop (bijna letterlijk te nemen) nog 3 miljoen werkkrachten in voorbereiding van de olympische spelen in 2008. De stad is reeds erg vernieuwd en zeer proper naar chinese normen.
Wij overnachten in een buurt met allemaal recente hotels. Maar enkele honderden meters verder dan weer krottenwijken die afgeschermd zijn met nieuw gebouwde muren. Ook alweer in functie van 2008.
Deze voormiddag dan naar de vlooienmarkt geweest. Een grote Chinese markt met veel typische Chinese spulletjes. Gezellig vertoeven. Toen we ons rond de middag wat opzij installeerden en Xuan haar "kommeke rijst" (t is een chineesje voor iets) gaven werden wij de attractie van de vlooienmarkt. Mensen kwamen rond ons staan en bleven kijken tot we gedaan hadden. Wat is er nu zo bezienswaardig aan een Chineesje dat rijst eet? Maar het is altijd vriendelijk en met goedkeurende blikken. Dus geen probleem.
Ook nog naar de supermarkt geweest en een wandelingetje op ons eigen gedaan. Een rustige dag dus.
Door de reis van gisteren Xuan wat uit het gewone ritme en wij dus ook. Maar voor de rest geen probleem. Ze bloeit elke dag verder open. Het liefste wat ze doet is stappen (met onze steun). Kruipen geen millimeter en ook nog niet zelfstandig rechtkomen. Oorzaak zijn wellicht de loopstoeltjes die hier zo populair zijn en waar de kindjes in staan/hangen en met de voetjes juist/juist niet aan de grond kunnen. Daardoor is de stapbeweging om vooruit te komen wel geoefend.
We schreven nog niets over de hotels. die zijn dik in orde (knipoog naar Winnoc). Echt heel goed van eten en service. Hier in Bejing wel veel internationaler maar dat is daarom niet charmanter.
Verder geen nieuwe feiten. Ondanks het fijne verblijf hier kijken we echt wel uit naar het thuisfront.
Bezoek aan de Lange Muur.
Formaliteiten afhandelen in de Belgische ambassade en het ministerie van buitenlandse zaken.
Xuan geslapen tot 8.15 uur deze morgen. Wij liggen dan toch al een tijdje wakker en op haar te wachten. Zo'n hoteltoestanden zijn toch niet ideaal in deze situatie. Maar nog eventjes en we zijn thuis!
Ons meisje wordt wat kieskeurig voor haar eten. Het is ook een beetje moeilijk voor ons want we weten niet echt wat ze vroeger zoal at. Als je dat hier vraagt dan eten alle kindjes "congé". Dat is geen verlof, maar zo'n flets papje van rijst.
Ze is wel zot van haar papflesje 's morgens en 's avonds. We doen daar een flinke schep rijstvlokken bij en dat gaat er goed in. En ook het fruitpapje in de namiddag is geen enkel probleem.
Xuan is ook een flinke slaper zoals jullie merken. Maar haar 's avonds in slaap krijgen is elke dag weer wat moeilijker. Ze weet al zeer goed dat mama dan komt troosten. Dat zal thuis toch wat bijsturen zijn. Voordeel is wel dat we haar nog nooit uit haar bedje genomen hebben als ze om aandacht zit te vragen. Eens in bed om te slapen ---> blijft in bed.
Het was trouwens vandaag weer mama-dag. Tijdens de uitstap 2 uren geslapen in mama's armen. De uitstap ging vandaag richting de grote muur. H ééééééél indrukwekkend bouwwerk en daar onze fysiek even kunnen testen. Maar zeer steile en gevaarlijke trappen en dus niet doorgegaan tot het bittere einde met een kind in onze armen! Maar de muur is de moeite waard.
Onderweg de olympische voorbereidingen gezien. Dit is onvoorstelbaar en reeds zo ver gevorderd voor de spelen die pas in 2008 plaatsvinden. Enorm veel nieuwe brede wegen, duizenden en duizenden appartementen en supermoderne stadions. Peking zal zich tonen aan de wereld!
Onderweg gestopt voor de lunch. Een lekkere - wat dacht je? - Chinese rijsttafel. Dit zorgt voor een welgekomen afwisseling tussen de internationale hotelbufetten.
Daarna nog een bezoek aan een graftombe van de Ming-dynastie. Pas na 18.00 uur terug in het hotel.
Groetjes en tot morgen,
CCX
 |
 |
 |
 |
Bezoek aan Tian An Men en de Verboden Stad.
Gelegaliseerde aktes afhalen.
Vandaag ons kleine moeten wakker maken om 9.00 uur. We hadden gisteren wel een zware dag gehad door de ganse dag op uitstap te gaan.
Vandaag bezoek aan het zomerpaleis. Heel mooi om enkele uren rond te lopen. Paleis is aan een meer gelegen en dan met de boot het meer overgestoken. Nadien nog eens Chinees gaan eten. Als ik gisteren nog schreef dat de Chinese rijsttafel een welgekomen afwisseling was met de hotelbuffetten... Na gisterenmiddag ook deze middag en deze avond rijsttafel. Morgen mag het weer gewoon buffet zijn.
Xuan doet het heel goed, evolueert nog elke dag. Nodigt nu uit om spelletjes te spelen. Zowel met mama als papa. Naarmate ze moe wordt blijft mama de meest aangewezen troost. Ze is tot hiertoe echt een gemakkelijk kind.
Papieren voor de FCA in België zouden allemaal in orde zijn en alles met de ambassade hier ter plaatse werd geregeld door Gu Wan Yu. Voor ons niet te veel zorgen meer dus. Nog wat uitstapjes en genieten van Peking, en vooral.... aftellen naar zaterdag!
Groetjes allemaal,
Christine, Carl en Xuan
Bezoek aan het Zomerpaleis.
Na een rustige nacht zoals gewoonlijk om 10.00 uur verzamelen geblazen. Het is altijd een beetje reppen, want de kleine slaapt zolang dat we amper tijd hebben voor het ontbijt. En 's morgens met papa onder de douche, dat wil geen van beiden missen!
Verzamelen dus, voor een uitstapje naar het Tiananmenplein en de verboden stad.
I N D R U K W E K K E N D!!! Zo'n statig plein. Er kunnen meer dan 1 miljoen mensen verzamelen. De geschiedenis druipt er af. En de verboden stad. Immens groot! Je blijft daar maar rondlopen van paleis naar paleis... er komt geen eind aan.
En Xuan overal mee op stap. Maakt zich geen zorgen en slaapt wanneer ze dit nodig vindt. Zoals vandaag weer meer dan twee uren geslapen in de Buggy, trappen op en af... geen probleem voor haar! Als ze maar op tijd wat eten krijgt. Deze middag stond er voor haar rijst met wortelpuree op het menu.
Na deze prachtige bezoeken even gestopt in het commercieel hart van Bejing. Een grote verkeersvrije winkelstraat met de winkels (en de prijzen) van bij ons. Een beetje een tegenvaller dit laatste. Elke dag stellen we vast dat in China een wild vrije marktkapitalisme heerst op economisch vlak. Maar op politiek vlak is er weinig bewegingsruimte. Zo werden we vandaag aangeproken in de winkelstraat door een Chinese dame. Ze begon heel onschuldig over de adoptie ... maar Gu Wan Yu had dit opgemerkt en ze kwam er bij staan en leidde ons met zachte hand weg... naar welke winkel wil je nu gaan ... kom maar mee met mij ... We gingen gevaarlijk buiten de schreef en dit was beter te vermijden voelden we duidelijk aan!
Vandaag ook definitieve bevestiging van papieren die in orde zijn bij de Belgische ambassade en het Chinese ministerie van buitenlandse zaken.
Groetjes,
Christine, Carl en Xuan
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Boodschappen doen in Xiushui.
Ja we tellen echt af nu. Voor je 't weet staan we in Zaventem. Hopelijk deze keer geen vertragingen zoals bij de heenreis.
Vandaag op uitdrukkelijke vraag van de groep een Hutong bezocht. Een typische Chinese wijk. We werden op super toeristische wijze gedurende een goed half uur door enkele straatjes van een Hutong geloodsd. Om iets meer van het echt China te leren kennen zullen we toch nog eens moeten terugkomen.
Daarna de ZOO van Peking bezocht met de kinderen. Alhoewel de meeste kinderen gewoon lagen te slapen in hun Buggy. De atractie bleken de Panda beren te zijn. Verder een aantal dieren in veel te kleine hokken. Hier is nog veel werk aan de winkel voor GAIA.
Met ons en Xuan alles oke. Zojuist de nodige papieren gekregen die de verdere toekomst van haar zullen bepalen. Dat zal als Belgische staatsburger zijn. Ook geboorte attest e.d. zodat, als ze bij ons ooit zou willen trouwen, de nodige papieren daarvoor aanwezig zijn. We zijn nu dus in het bezit van de bewuste "witte boekjes" (voor de mensen die nog moeten vertrekken).
Morgen doen we een poging om eem echte Hutong te bezoeken samen met Gerda, Hans en vriendinnetje Linne. Met taxi of metro op zoek naar de typische Chinese winkeltjes, want de begeleiding loodst ons steeds naar grote mooi afgestreken winkelcentra zonder enige charme. Nu we toch 1 vrije dag hebben komt het ware beestje naar boven en gaan we eens ons goesting doen.
Morgen een laatste berichtje vanuit China. Dan nog een laatste dagboek update van thuis. Voor de eerste thuiservaringen maken we dan weer plaats op de website.
See you
CCX
Visa afhalen bij de ambassade.
Vandaag laatste dag in Bejing. Morgenvroeg om 5.30 uur worden we gewekt en om 18.15 uur zouden we in Zaventem moeten landen. Tel daar wel 7 uren bij want wij draaien de klok onderweg terug. In het luchtruim zal Xuan van Chinese naar Belgische nationaliteit wijzigen.
Vandaag de beste uitstap van het ganse verblijf gehad. Zelf in elkaar gestoken uiteraard. Te voet een groot stuk van Bejing doorkruist met nog 2 andere gezinnen. Door de echte Hutongs getrokken en naar de kleine traditionele winkelstraatjes geweest. Door de begeleiders sterk afgeraden, wellicht wegens "te Chinees". Maar het was een schitterende dag. En koopjes bij de vleet aan prijzen die tot hiertoe niet tegenkwamen. En dan hebben we nog het gevoel dat we telkens te veel betaalden.
Verwacht ons thuis met een bloem van een dochter. Echt waar een braaf kind, een schatje...!
We zullen blij zijn jullie allemaal weer te zien.
Zoals gezegd nog een update van het dagboek van de terugreis en de eerste dag thuis.
Bij voldoende tijd wijden we nog een hoofdstukje aan het hechtingsverhaal omdat het zo boeiend is om mee te maken en aan te voelen. We zien wel...
Tot heel binnenkort.
Chrisje, Carl en Xuan
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Beijing - Helsinki: 11u50 14u30.
Helsinki - Brussel: 16u40 -18u15 (vlucht AY 817).
De terugreis was lang en vermoeiend, vooral voor de kindjes. Maar dat is al bij al nog vlot verlopen. Het was gelukkig een stukje korter dan de heenreis omdat we reeds een week eerder waren teruggevlogen van Nanchang naar Bejing. Zoals gepland voet op Belgische bodem gezet omstreeks 18.30 uur. Met gespannen zenuwen naar de uitgang van de luchthaven. Daar wachtte ons een fantastische thuiskomst. Onze familie en een aantal goede vrienden waren aanwezig om ons en vooral Xuan welkom te heten. Het deed ernorm deugd en de vermoeidheid verdween uit onze lichamen en geesten door de extra adrenalinestoot die we hier kregen. Ontroerend die spandoek gemaakt door Wendy met de handstempels van Nina's handjes: "XUAN, WELKOM IN ONZE HARTJES". Misschien zijn wij gewoon watjes, maar we zitten hier te bleiten bij het schrijven van onze ervaring.
Mooie, toffe en originele kadootjes gekregen ook... Het is echt fijn om zo welkom te zijn. Dit zijn momenten die voor altijd bijblijven en ook zo hartverwarmend zijn voor onze dochter. Dit zullen we haar later nog meermaals kunnen vertellen. Sorry als we niet iedereen evenveel aandacht konden geven, maar het moment was zo overrompelend, we stonden verstomd, emoties brachten ons in de war, ... Bedankt aan iedereen die er bij was of bij wilde zijn maar nu even niet kon. Ook aan iedereen die er in gedachten bij was, want wij hadden echt niet gemobiliseerd.
Dan thuis gekomen in een mooi versierd huis met slierten en ballons, grote knuffels, nieuwe kleertjes, enz .... En Pieter met Wendy die een volwaardige receptie in elkaar gebokst hadden. Schatten van kinderen, echt waar!!! En Xuan die was ondertussen in beste doen, ook al was het volgens haar tijdsschema midden in de nacht. Ze genoot van de belangstelling en heeft alle harten gestolen.
De eerste dag thuis was druk, omwille van het uitpakken van valiezen en nog wat bezoekjes van Oma en Opa en grote broer met schoonzusje... en nog wat zoeken naar onze organisatie ... En Xuan deed het alweer goed volgens de omstandigheden. Omwille van het grote tijdsverschil tussen China en België is het zelfs voor ons aanpassen. Met een korte pauze tussen 02.30 uur en 03.00 uur heeft ze tot 05.30 uur geslapen, dan 2 uurtjes wakker geweest en dan nog wat slaap ingehaald. Ik denk dat we goed zitten. Vanavond is ze op een normaal uur gaan slapen.
Nog een telefoontje gehad van een journalist van "Het laatste nieuws" voor wat info. De man had gisteren wat foto's genomen op de luchthaven en schrijft blijkbaar morgen een artikel in de krant. Wij zouden de belangstelling van de pers zeker niet opzoeken. Maar misschien is het wel goed dat er ook een een "gewoon" adoptieverhaal in het nieuws komt als tegengewicht tegen "madonnatoestanden". Daarom ons verhaal maar gedaan. We zien wel, want het is altijd afwachten hé... We kennen dat.
Om af te sluiten bedanken we iedereen die ons verhaal volgde en ons aanmoedigde door een berichtje in het gastenboek op onze website of via het hotmail adres. Of wie gewoon volgde uit interesse. We hebben onze ervaringen zo getrouw mogelijk trachten weer te geven. Niet omdat we per sé "publiek" wilden gaan. Maar we kregen zoveel goede reacties dat we met de website een stapje verder gingen dan aanvankelijk de bedoeling was. Wat we schreven was écht... onze diepste emotie's hielden we voor onszelf... voor onze dochter later schreven we alles op in een dagboek... Wat we voelden, wat we haar wilden zeggen maar nu toch nog niet begrijpt... enz...
Het verhaal zal verder gezet worden in de rubriek "ons adoptieverhaal". Niet meer elke dag, maar wel een regelmatige update. Om af te sluiten eindigen we met een klein citaat uit "het dagboek aan Xuan" dat mama neerschreef toen het meisje vijf dagen bij ons was:
"Dag lief schatje. Je kunt niet geloven hoeveel ik van je geniet. We zien je elke dag evolueren. Hoe kan een kindje op vijf dagen zo evolueren. Dit is zo moeilijk te beschrijven. Het lijkt nu voor jou alsof het nooit anders is geweest. Je geniet er blijkbaar evenveel van als wij. De eerste dagen was je zo verdrietig. Mijn hart bloedde. Ik denk zoveel aan je biologische mama. Het moet voor haar verschrikkelijk geweest zijn toen ze je op de dag van je geboorte te vondeling legde. Zeer bewust op een plaats waar je de beste zorgen kon krijgen, de ingang van een ziekenhuis! Wees niet boos op haar. Ze heeft niet anders gekunnen, ze had geen andere uitweg. Daar ben ik zeker van. Je moet dit geloven, ook voor jezelf. Ik zal trachten de rol op te nemen die zij niet kon invullen. Ik wil dat je mama uit China later trots op je zal zijn als ze kon zien wat er van jou geworden is. Zoals elke mama die het beste wil voor haar kind. Papa en ik zullen daarvoor ons uiterste best doen! We houden zo zielsveel van jou. Het is alsof het nooit anders is geweest. Het moest gewoon zo zijn. En ja... het klinkt cliché, maar voor mij ben je de mooiste, tofste, liefste, beste,... dochter van de hele wereld. Dag guitig meisje. Kusjes van mama xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx"
