Christine schrijft: “De beslissing nemen om te adopteren wordt voorafgegaan door een jarenlang proces. We besparen jullie dat lange verhaal. Het is voor ons ongelooflijk interessant, verrijkend, emotioneel, spannend, … geweest. Voor Carl was de stap gemakkelijk. Hij is een echte wereldburger, in zijn hart is plaats voor iedereen. Ikzelf ben eerder een twijfelaar. Ik ben geholpen door de kinderwens die niet te onderdrukken is, de biologische klok die steeds maar verder tikt… en vooral door een schitterende adoptie-ervaring van Carl zijn broer en schoonzus. Dat bepaalde ook de keuze voor het land van herkomst. Twee Chinese nichtjes kunnen voor elkaar wellicht een meerwaarde betekenen.
We zijn beiden overtuigd dat adoptie voor ons een evenwaardig alternatief is voor biologisch ouderschap.”

April – mei 2004
De beslissing is gevallen. We gaan adopteren en ondernemen de eerste actie: de aanvraag van de brochure over interlandelijke adoptie bij Kind & Gezin.

September – oktober 2004
We kunnen starten met de verplichte voorbereidingscursus van het VCOK (Vormingscentrum Opvoeding en Kinderopvang). Vier vormingsdagen samen met een aantal geestesgenoten. Wij ervaarden deze vorming als zeer positief en verrijkend. De specifieke aandachtspunten voor het opvoeden van een adoptiekind waren voor ons nieuw en nuttig.

December 2004 – januari 2005
Vier gesprekken met psycholoog en maatschappelijk assistent van het CAW (Centrum Algemeen Welzijnswerk) in Gent voor een gezinsevaluatie. Diepgaande gesprekken, confronterend voor onszelf en onze relatie. Veeleisend! Vertrekkend van ieder zijn eigen levensverhaal word je verplicht van heel diep te gaan. Als er iets was wat we van elkaar nog niet wisten, dan is die gap nu wel gedicht. Door de gesprekken en de na-gesprekken thuis uiteraard. Alles werd opnieuw in vraag gesteld.

Februari 2005
Nalezen van het eindrapport van het gezinsonderzoek samen met de psycholoog van het CAW. Nu niet om te stoefen, maar dat was een echte opsteker. Een uitermate positief rapport!

Maart 2005
De officiële beginseltoestemming voor interlandelijke adoptie toegekend door Kind & Gezin. We zijn “goed bevonden” en volgens Kind & Gezin in staat om een kindje groot te brengen. Opluchting… :-)

April – mei 2005
Ondertekening van het contract met adoptiebureau HORIZON voor het adopteren van een Chinees kindje. Voorkeur: een meisje van zo jong mogelijke leeftijd.
In orde brengen van de papierwinkel. Op vraag van het land van herkomst moesten we heel veel persoonlijke en financiële gegevens prijsgeven. Alles door de notaris laten bekrachtigen. Enz…

Juli 2005
Op 6 juli verstuurde HORIZON ons dossier samen met dat van een aantal andere adoptie-ouders met DHL naar China. Eens het dossier daar is ingelogd (18 juli 2005) kan de wachttijd beginnen. Op dat moment was dat 7 maand.

September 2005 – januari 2006
Een nieuwe wet wordt van kracht vanaf 1 september 2005. Onduidelijkheid alom voor de kandidaat adoptiegezinnen die op dat moment reeds een beginseltoestemming verkregen volgens de oude procedure. De regering vergeet overgangsmaatregelen te voorzien in de wet! Vanaf heden geeft de jeugdrechtbank de toestemming om te adopteren en niet meer Kind & Gezin. We krijgen de raad om een verzoekschrift voor persoonlijke verschijning in te dienen bij de jeugdrechter. Alle nodige papieren bijgevoegd. Opgeroepen voor de rechtbank op 8 december. Eén probleem: De griffie vond nog wel de kopie’s van onze papierwinkel maar niet meer de originelen. De rechter kan geen uitspraak doen als zij niet beschikt over de originele documenten. Een reis voor niets en opnieuw de kosten voor alle papieren en zegels.
Nieuwe verschijning op 26 januari. Ondertussen was de wet aangevuld met overgangsmaatregelen en werd de zaak zonder voorwerp. Alle kosten, tijd en ergernis voor niets… met dank aan klungelende wetgevers.

Februari – mei 2006
Volgens de wachttijd die van toepassing was toen ons dossier naar China werd verstuurd zouden we een toewijzing krijgen in februari en afreizen tegen eind april, begin mei 2006. Voor onszelf toch wel wat druk op de ketel gezet om tijdig rond te zijn met onze verbouwing, verhuis en inrichting van de kinderkamer. Maar al vrij snel bleek dat de wachttijd een stuk langer zou worden. Het wachten werd vanaf nu een echte beproeving.

25 augustus 2006
Eindelijk!!!!! Een telefoontje van Tine (HORIZON) dat de toewijzingen binnen zijn. Ze moeten eerst nog wel naar Kind & Gezin. Binnen de twee weken geven zij een advies over het dossier. Pas na dit positief advies kan het dossier met foto, naam, geboorteplaats / vindplaats en andere belangrijke gegevens aan ons worden overgemaakt. Tine verklapt wel reeds dat we een dochtertje krijgen dat geboren is op 08 oktober 2005. We worden overrompeld door de emoties. Moeilijk te beschrijven… We genieten van de warme reacties van onze omgeving (familie, vrienden, collega’s….). Zoveel fijne mensen rondom ons. Echt hartverwarmend.

6 september 2006
Hoe verlossend kan een telefoontje zijn! Tinne belt dat morgen de toewijzing kan plaatsvinden. Hoe lang kan een dag toch duren… Morgen om 10.00 uur afspraak bij Horizon.

7 september 2006
Christine heeft de slechte gewoonte om al eens te laat op een afspraak te komen. Ze vertrekt dan op het uur dat we ergens moeten zijn. Niet zo deze keer! 09.45 uur stonden we reeds in Beveren voor de deur van HORIZON. Vriendelijk ontvangen door Sarah. Fijn dat zij eerst met de fotootjes voor de dag kwam. Een uitgebreide toelichting gekregen bij alle gegevens van ons kindje: FENG AI XUAN ° 08/10/2005 in de provincie JIANGXI in het zuiden van China.

3 oktober 2006
Telefoontje gepleegd naar HORIZON. Een beetje boos want nog steeds geen definitieve bevestiging gekregen over vertrek- en aankomstdatum en over datum van de reisvoorbereiding. Op vragen via email krijgen we geen reactie. Nochtans bleek al deze info reeds beschikbaar. Communicatie zou toch wat beter kunnen.
We vertrekken met ons tweetjes op 04 november richting China en komen terug aan met ons drietjes op 18 november 2006. Het aftellen kan beginnen.

6 oktober 2006
Vandaag kwamen Abigail en Mistir van collega Angelique en John op mijn (Carl) bureel binnengelopen. Het eerste verjaardagskadootje voor XUAN. Zo lief, zo ontwapenend, zo spontaan, zo echt gemeend zoals dat alleen bij kinderen bestaat…
Een kadootje, twee kaartjes en twee zelf gemaakte tekeningen en daarbij ook nog zo’n koude-rillingen-natte-ogen-tekstje. Het begint zo tastbaar te worden, zo dichtbij… nog 29 dagen!!!

8 oktober 2006
XUAN 1 jaar. Vandaag verjaart ons meisje. Jammer dat ze de’r fysiek nog niet bij kan zijn. Toch maar verjaardagstaart voorzien met de familie. Echt een gezellige namiddag ondanks de lege kinderstoel. XUAN is al zo aanwezig, zo welkom voor iedereen. De taart van haar eerste verjaardag heeft ze moeten missen, maar de verjaardagskadootjes liggen reeds op haar te wachten! Bedankt iedereen!

9 oktober 2006
Nog niet dikwijls blij geweest met een rekening in de brievenbus. Deze keer was het anders. De vliegtuigtickets zijn er... het is dus weer wat concreter. 04 november vertrekken met twee voor het traject Brussel - Helsinki - Bejing - Nangchang (??) (gegevens binnenlandse vlucht nog niet gekend). En op 18 november de omgekeerde richting, maar dan wel met drie!!! 

11 oktober 2006
't mag wel nie blijven duren met die facturen. Gisteren vonden we dit nog leuk, maar...euh... Na de vliegtickets nu ook een aantal kosten in China:  De binnenlandse vlucht (Bejing - Nanchang), hotels, notaris, vervoer, administratie, ...
Het is wel goed van HORIZON dat we die kosten vooraf kunnen betalen. Vroeger moesten de mensen die kosten cash ter plaatse betalen en dus onverantwoord veel cash geld meenemen op reis. Nog 24 dagen!

16 oktober 2006
Reisvoorbereiding met de 10 andere adoptiekoppels. Een overzicht van de reis en alle activiteiten ter plaatse. De dagen zullen goed gevuld zijn. Maar dat lees je binnenkort op deze website in ons “dagboek vanuit China”.

Op 4 november vertrekken we en onze trip ziet er als volgt uit:
04/11 Brussel 11.40 uur - Helsinki 15.15 uur (04/11)
04/11 Helsinki 17.50 uur - Bejing 07.35 uur (05/11)
05/11 Bejing 11.30 uur - Nanchang 14.00 uur (05/11)
17.00 uur ontmoeting met de adoptiekinderen!
Vanaf dit moment is Xuan helemaal van ons!!!
Nog 19 dagen !!!

17 oktober 2006
Ja, we weten nu wat we zo allemaal nodig hebben. Geen enkele kinderwinkel is nog veilig. We krijgen geen nieuwe update meer van Xuan. Het is dus gokken voor de maten van kleertjes en schoentjes. Bovendien correspondeert het groeischema van Aziatische kindjes niet met dat van Europese. Maar ja… China is zowat het confectieatelier van de ganse wereld. We zullen ginder allicht ook wel kunnen (bij)kopen indien nodig. Ondertussen reeds de reisapotheek samengesteld en ook melkpoeder meegebracht. Alleen nog de vraag wanneer we die melk moeten geven. Ons kleine begint de dag met een stevige bouillon en rijst als ontbijt.

21 oktober 2006
Vandaag familiedag van HORIZON. Op het Waasmeer in Temse, dus op wandelafstand voor ons. Tientallen kleine en minder kleine geadopteerde Chineesjes van de partij. Mooi om te zien! Nog wat uitleg over de situatie in China, over de weeshuizen, over het verloop van de reis, enz... Fijne mensen waar we samen mee afreizen en ook andere contacten met "wachtende" adoptieouders. Een kleine wereld toch en leuk om geestesgenoten te ontmoeten. Ook Gu Wanyu, de Chinese mevrouw die ons ter plaatse zal begeleiden was aanwezig. Het komt nu echt wel dichtbij. Nog 14 dagen!

22 oktober 2006 
Uitgenodigd bij Iefke en Dirk samen met enkele andere kopels waarmee we de voorbereidingscursus hebben gevolgd. De Runar (USSR) heeft helemaal het hart van Chrisje gestolen en Wilex en Mickerline (Haiti) van Linda en Ben zijn ook schatten van kinderen. Heidi en Winnoc wachten net als wij op een Chineesje en zitten in de "lichting" die na ons vertrekt. Met dit adoptiegebeuren ook een aantal fijne nieuwe vrienden bijgewonnen! Enne.... nog 13 dagen!

30 oktober 2006 
Het werken zit er op voor een tijdje. Verdomd moeilijk om de rol te moeten lossen. Dossiers, engagementen, things to do... Jongens da's moeilijk. Achter alles zitten mensen (collega's, militanten, leden,...). Maar iedereen leeft mee. Veel warme reacties die echt deugd doen! Hetzelfde bij Christine. Ook nog wat onrust door reorganisatieperikelen in het rusthuis. Maar ons Xuan beheerst onze gedachten. Binnen 5 dagen vertrekken, binnen 6 dagen Xuan in onze armen. Je zou ons moeten voelen!!!

We hebben ons verhaal hier even onderbroken om een dagboek vanuit China bij te houden. Dat verhaal vind je op een andere plaats op de site. Vanaf heden zullen we regelmatig  het verhaal verder bijhouden en nieuwe fotootjes in het fotoboek plaatsen. 

26 november 2006
We zijn nu een weekje thuis met ons meisje. De aanpassing verloopt bijzonder goed. In het begin een beetje lastig om opnieuw "op schema" te komen. Maar dit is uiteraard volkomen normaal wegens de 7 uren tijdsverschil tussen China en hier. We hadden er zelfs als volwassenen last van, dus...  Maar ondertussen een vrij normaal slaap- en eetschema. Ook eten is geen enkel probleem. De pureepatatjes gaan er even goed in dan de rijst. Het dagelijkse fruitpapje is een echt feest. En gisteren zelfs spagetti met een toch wel pittig sausje (gemaakt door opa) naar binnen gewerkt.

Ondertussen steelt de kleine spruit vele harten om te beginnen van Wendy en Pieter (schoonzusje en heel grote broer) de vier nichtjes die helemaal weg zijn van haar, maar ook de tante's, nonkels,... om nog te zwijgen van oma en opa. Iedereen vind het een schatje. We proberen ook te wennen aan het "bekeken worden". We vroegen ons deze week af of mensen dat eigenijk zouden zien dat Xuan een Chineesje is. Eerlijk gezegd zien wij dat niet echt meer. Toen we een uur later in Delhaize liepen te winkelen hoorden we duidelijk de commentaar ... "Kijk da's een geadopteerd kindje... Ja Madonna gaat ook weer..." Tweede deel van de commentaar is minder leuk, maar allez...

Voor mama en papa is het nog wat zoeken en grenzen afbakenen. Bijvoorbeeld bij het te slapen leggen. Er is altijd protest... hoe lang blijf je dan bij haar, hoelang laat je ze eventueel wenen, we kunnen ze zeker troosten, maar hoelang? Tot ze slaapt? neen zeker...??? Een tutje kent ze niet, dus daar kan ze geen troost bij vinden. En wees maar zeker dat we getest worden. Waar mag ik aankomen? Neen? ... toch nog eens proberen...!!! Oei, papa is streng...

Verder bloeit ze meer en meer open. Vroeger paniek als ze op haar buik lag, maar nu draait ze haar zelf al om van rug naar buikligging. Stapt steeds beter (met de nodige steun). Nu reeds regelmatig aan één handje. Kruipen nog steeds geen millimeter. Begint stilaan al wat speelgoed te ontdekken. Knuffels zeggen haar nog niets.

Wij genieten van haar en zij van ons. Of hoe zo'n klein meisje voor zoveel geluk kan zorgen.

23 december 2006
We zijn nu 5 weken thuis. Alles verloopt prima. We hebben een hééél actieve dochter. Ons adoptieverlof wordt zeer nuttig besteed en we genieten met ons drieën van elke dag.

Op 8 december zijn we naar het tropisch instituut geweest voor een algemeen onderzoek, röntgenfoto's van schedel, longen en handjes. Maar ook bloedafname... en dat was minder leuk. Meerdere buisjes bloed afgetapt uit die fijne armpjes... ons hart bloedde ook... wou op een gegeven moment vragen aan de verpleegster of ze al haar bloed moest hebben? Dat bleef maar duren.

Xuan doet het gewoon fantastisch. Ze kent ons heel goed en maakt perfect het onderscheid tussen mama en papa, de dichtste familie en vreemde mensen. Vorige zaterdag is ze voor de eerste keer met Pieter en Wendy meegeweest naar het shoppingcenter. Het ging zeer goed en het klikt echt goed met haar grote broer en schoonzusje! Deze week ook al eens haar middagdutje gedaan bij oma en opa, want daar gaat ze binnenkort terwijl wij opnieuw aan het werk gaan :-(  Ook dat is zeer goed verlopen. Oma en opa in de wolken en wij ook. En de nichtjes Nina, Kaat, Lissa en Julie zijn fijne speelkameraadjes.

Ondertussen zet ze heel voorzichtig haar eerste stapjes helemaal alleen. De eerste keer toen we samen met haar aan 't spelen waren. Dat zijn echt wel topmomenten.

Zondag Kerstavond met de ganse familie. Van oud naar nieuw gaan we naar de ardennen met vrienden en Xuan natuurlijk. En ondertussen ook een weekje vakantie geboekt in Andalusië voor deze zomer.

5 januari 2007
Feestdagen voorbij en Xuan ondertussen bijna 15 maand jong. Het blijft fantastisch gaan. We hebben echt een zonnetje in huis. Ondertussen begint ze stevig alleen te lopen en waagt ze zich steeds verder uit onze buurt.
Ze eet echt heel goed en dat begint stilaan zichtbaar te worden als je de fotootjes van enkele weken geleden vergelijkt met deze van vandaag. Ze werkt echt alles naar binnen wat de keuken schaft.

Slapen gaat goed behalve wanneer ze midden in de nacht wakker wordt - en dat valt al eens voor - dan is het toch om ons een uur of twee (spelend) wakker te houden. Onze vrienden die met ons twee nachten een chalet deelden in de ardennen op oudejaar die weten er alles van :-/
Maar nu toch weer een aantal nachten goed doorgeslapen. En dan bedoelen we echt de klok rond!

Vandaag voor de eerste keer gaan zwemmen met Xuan en nichtje Nina. Tja.... dat moeten we volgende week terug doen. Echt voor herhaling vatbaar dat zwembad. Ze heeft genooooten.

Er is ook ander familiaal nieuws. Pieter en Wendy slaan hun vleugels uit en gaan samen wonen. Ze beslisten vandaag om samen een huis te huren in Gingelom. Jammer... niet echt bij de deur... maar het zijn knappe en zelfstandige gasten. Ze gaan dat zeker goed doen. En we zijn zeker dat ze regelmatig blijven overkomen om hun kleine zusje te bezoeken!